Odeszła wczoraj, cichutko. Godnie. Miała 19 lat. 17 z nich spędziła ze mną. Zdana całkowicie na wszystko, co zechce dać jej los moimi rękami. Ktoś powie, długo żyła – ja odpowiem szkoda, że tylko tyle. 17 lat, to więcej niż … Continue reading →

  Umarła. W sobotę. W szpitalu. Kiedy w piątek, tuż przed 23 wychodziłam od niej, wiedziałam, że już się nie zobaczymy. Bo to się po prostu wie. Ja wiem, zawsze. Codziennie, przez kilka dni, w czasie każdej wizyty, gdy podtrzymywałam … Continue reading →